Dünən şəhəri gəzməyə çıxmışdım. Gördüklərim məni bu yazını yazmağa vadar etdi. Doğulduğum, boya başa çatdığım, sevdiyim Mingəçeviri belə görmək məni şəhər vətəndaşı kimi təəssüfləndirdi. 😞
Gələk əsas məsələyə…Həmişə respublikada öz gözəlliyi və təmizliyi ilə fərqlənən şəhərim bu gün … Kimdir günahkar??? Mən, sən, biz yoxsa məmurlar??? Hər kəsin bu məsələdə üzərinə müəyyən vəzifələr düşür. Biz Mingəçeviri təmiz saxlamalı, məmurlar isə qırılan ağacları, yanmayan işıqları, dayanacaqları təmir etmək üçün müvafiq sərəncamlar verməlidirlər.
Şəhərin mərkəzində…Qırıq skamyası olan bir dayanacağın olması…Mən dünən 5 nömrəli avtobusa minmək üçün “astanovkaya” getməli oldum. Günorta saat 16:00 idi, temperatur +39, “astonavkada” oturmaq istədim. Amma…Qırıq skamyada necə oturum???
Bir vətəndaş kimi mənim, sənin, bizim öz şəhərimizi qorumağımız lazımdır. Biz öz şəhərimizi qorumasaq, kim qoruyacaq bu şəhəri??? Bu torpaqda yeriyiriksə, bu şəhərin suyunu içiriksə, bu torpağı, Mingəçeviri təmiz saxlamalı, qorumalı və digərlərinə də bunu xatırlatmalıyıq!!! 😞
Sonra sola çevrildim… Mingəçevirdə poçtun yanı deyilən məhşur yer var. Həmin yerdə “svetaforun” yanındakı işıq “stolbasına” baxdım… Əvvəlki yolun bütün işıqları yansa da bu yolun işıqları yanmırdı… 😔
Bu yazını yazmaqda əsas məqsədim Mingəçeviri sevən bir sakin kimi bu şəhərin problemlərini demək və bu problemləri biz vətəndaşların və məmurların köməyilə ardan qaldırılmasına nail olmaqdır. Bu torpaqda yeriyib, havasını uduruqsa, niyə axı şəhərimizə biganə qalaq??? Tənqid olmasa, inkişaf da olmaz! Mən Mingəçeviri problemləri ilə sevirəm və bir gənc kimi bu problemləri həll etmək istəyirəm. Əlimdən gələn isə belə yazılar yazıb bu problemlərin həllinə çalışmaqdır. Hər şeyin zaman keçdikcə yaxşı olmasına ümid edirəm…
15 gün bundan əvvəl təsadüfən şagirdlərin birinin 2011-2012 dərs ili üçün olan “Məktəbli kitabçası”nı (gündəlik) gördüm. İçərisinə baxdım və... Elə “gündəliyin” ikinci səhifəsində işğal olunmuş Azərbaycan torpaqlarının adlarını və işğal olunduqları tarixləri gördüm. Amma... Səhv yazılmış bir tarix... Bundan sonra isə 20 gün hər şeyi araşdırmağa başladım və... 
Son dövrlər gördüyüm bu hadisə həqiqətən də məni narahat edirdi. Bu səhvlərlə bərabər bəzi “gənc”lərin öz Vətənin tarixinə bəslədiyi “münasibət” də pis təsir etmişdi. Bu münasibət təbii ki, biganəlikdən başqa bir şey deyil. Vətəninin tarixini deyərkən ən sadə tarixləri nəzərdə tuturam. Məsələn, Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin yaradılması, Müstəqil Azərbaycan Respublikasının Müstəqillik günü, 1988-1993-ci illərə qədər davam edən Qarabağ müharibəsi və bu müharibənin Azərbaycan üçün ağır nəticələri, rayonunların işğal olunması tarixləri. Məncə bu, sadə, amma Azərbaycan üçün çox vacib tarixi hadisələri bilmək o qədər də çətin bir iş hesab edilə bilməz... 
Yorucu gün keçirdikdən sonra istirahət etmək üçün dostum Elvinlə birlikdə parka getdim... Kaş ki, getməzdim. Nə görsəm yaxşıdır??? Bərbad vəziyyətdə olan fantanlar və daha nələr-nələr... Şəhərin fəxr edilməli olan Kür qırağına gəlib çatdıq... İndi isə fəxr edilməli heç nə qalmayıb burada. Çirkli Kür, baxımsız vəziyyətdə olan fantanlar, kafelərin əlindən tərpənə biməyən sakinlər... Babat əsəbləşdikdən sonra bir qədər gəzdik oraları...Bax budur indiki Kur qırağındakı fantanların acı taleyi ... 
Keçən il Rusiyada olan qohumum şəhərimizə qonaq gəlmişdi. Dedi ki, məni şəhərinizlə tanış et. Mən də ona şəhəri göstərdim. Çirkli ərazilərin harda olduğunu bildiyim üçün onu aparmadım o yerlərə. Özü əli ilə Kürün namətiz ərazilərinə işarə etdi...Mən də apardım və... Həmin günü çox utanmışdım... Amma mən utanmalı deyiləm... Buna cavabdeh olanlar utanmalı və müvafiq qərarlarla bunu tənzimləməlidirlər.
Şəhərin mərkəzində…Qırıq skamyası olan bir dayanacağın olması…Mən dünən 5 nömrəli avtobusa minmək üçün “astanovkaya” getməli oldum. Günorta saat 16:00 idi, temperatur +39, “astonavkada” oturmaq istədim. Amma…Qırıq skamyada necə oturum??? 
